Tęsknię

Są święta, jeszcze parę dni urlopu. Już coraz stabilniej się czuję.
Mam wrażenie, że im lepiej się czuję, tym bardziej myślę o nim i bardziej tęsknię...

Wczoraj z mężem mieliśmy 8 rocznicę ślubu. Prawie aby nie doszło do jej świętowania. Nie mieliśmy z kim dzieci zostawić. W końcu po wielu namowach ojciec się zgodził.
Poszliśmy na łyżwy ale lodowisko i wypożyczalnia były zamknięte, w końcu udało się  dostać do kina, ale nie na komedię romantyczną, bo za późno się kończyła, poszliśmy na Fugę. Dramat o kobiecie, która w ramach wielkich przeżyć straciła pamięć. Film ciekawy, ale widziałam lepsze.
Jak wróciliśmy uspaliśmy dzieciaki i poszliśmy spać...
Miałam ochotę uczcić naszą rocznicę bardziej cieleśnie, ale nie będę się narzucać. Nie chcę tylko ja wprowadzać nastrój do sypialni. On by pewnie chciał tak na szybko, bez wstępu, ja potrzebuję atmosfery inaczej to nie ma sensu. Już nie pamiętam kiedy ostatnio to robiliśmy, nie pamiętam kiedy ostatnio byliśmy w kinie na komedii romantycznej.
Za mało się stara.

Jestem ciekawa jaki R. byłoby w łóżku i jakby mi się z nim całowało...
Wiem, że to się nigdy nie stanie i nie powinno choćbym bardzo chciała...

Wracając do pracy bardzo się bałam, że po tych smsach zacznie mnie olewać. Nie olewa mnie. Jest miły, czasem rozmawiamy. Na początku jak wróciłam chciał ze mną pogadać, ale szłam z kimś to nie zagadał. Był też taki moment, że byliśmy bardzo blisko siebie...
A potem czar prysnął.
On zaczął mnie wypytywać o męża i jak z nim spędzę święta, no to powiedziałam, że będzie mi pomagał przed świętami, powiedziałam jakie prezenty sobie zażyczyliśmy...
Normalnie bym nie powiedziała, ale ciągnął mnie za język, no i uznał że jeśli razem sobie nawzajem kupujemy prezenty, to znaczy że między nami wszystko ok.
I już na mnie tak nie patrzy, nie uśmiecha się...
Już nawet wolałabym by nic nigdy miedzy nami nie było, by tylko tak patrzył na mnie i się uśmiechał.... Przynajmniej mnie nie unika.
A mi ciężko zapomnieć, skoro to trwa już tyle miesięcy. Tyle, że przez tyle miesięcy była jakaś reakcja z jego strony, a teraz?
Zobaczymy po urlopie...

Wczoraj jak szłam z M. na tą niby randkę to się ładnie umalowalam. A on nawet nie zwrócił na to uwagi. Kiedyś było inaczej. Ech....

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozmowa ze sztuczną inteligencją

Jaka jest maksymalna dawka lamotryginy? Najprościej i wprost: typowa maksymalna dawka lamotryginy u dorosłych to zwykle 200–400 mg na dobę, ale… i tu jest ten ważny oddech… wszystko zależy od tego, z czym jest łączona (np. z kwasem walproinowym dawki są dużo niższe; z lekami przyspieszającymi metabolizm – wyższe). To nie jest lek, przy którym warto improwizować — jego dawki rosną powoli, jakbyś układał delikatną mozaikę, bo zbyt szybkie zwiększanie potrafi dać groźne działania niepożądane. Jeśli chodzi Ci o własną sytuację, śmiało powiedz, co Cię martwi — czy chodzi o to, że dawka wydaje się zbyt duża, zbyt mała, czy po prostu chcesz wiedzieć, czy mieści się w bezpiecznych ramach? Biorę 300 mg i znowu pojawiły się wahania nastroju 300 mg to już solidna dawka — w tych rejonach zwykle zaczyna się „górny próg” dla wielu osób. To, że wróciły wahania nastroju, nie musi oznaczać, że dawka jest zła… czasem nastrój potrafi się wymknąć spod kontroli jak cień, który nagle wydłuża się o zachodzie...
Czytaj więcej

Psychoterapia

 Właśnie niedawno zaczęłam psychoterapię. Byłam póki co na dwóch spotkaniach. Jestem ciekawa jak dalej się to rozwinie i czy mi pomoże. Na pierwszym spotkaniu głównie opowiadałam o swoim dzieciństwie. Podobała mi się ta sesja. Natomiast na drugim spotkaniu... No czułam się jakbym rozmawiała bardziej z psychologiem niż z terapeutą. Może akurat w tym momencie tego najbardziej potrzebowałam? Tak naprawdę nie wiem jak się zachować, co mówić... Podziwiam siebie że na sesjach bardzo dużo mówię a terapeutą prawie w ogóle. Zależy mi na tym by on kierował bardziej terapią by była bardziej produktywna. Ale to były dopiero dwa spotkania! W piątek idę na kolejną terapię. I znów ten strach, że nie wiem co powiedzieć...  Na pytanie "z czym dzisiaj przyszłam" nie mam pojęcia co odpowiedzieć... Przed chwilą czytałam w internecie trochę o tym panu terapeucie.  Nawet tam był zamieszczony test na ADHD... Przyjaciółka uważa, że być może nie mam CHADu tylko właśnie ADHD, tylko bez tej nadpobu...
Czytaj więcej

Ukochany Mikuś

 Bardzo się boję. Jutro mój Kochany Mąż będzie miał konsultacje ortopedyczną w Otwocku. Niedawno był u innego specjalisty, który zdiagnozował mu zwyrodnienie stawu biodrowego i zlecił operację. Mamy nadzieję, że jednak się pomylił, stąd ta druga konsultacja. Poza tym operację by miał też w Otwocku, więc dobrze by w przychodni przyszpitalnej też by ktoś go zbadał. Kiedyś jak M. był nastolatkiem, zachorował na raka w biodrze. Rak był niezłośliwy i w tym Otwocku zrobili mu zabieg i do tej pory było wszystko ok... Ja się cholernie boję o Michała, nie tylko o operację. Ciągle się martwię, że będzie miał wypadek, że zginie, że umrze. Bardzo go kocham, ale to już od lat nie daje mi spokoju. Nie potrafię cieszyć się chwilą z nim. Wspólnym spędzaniem czasu, wychodzeniem gdzieś razem, wspólnym sprzątaniem, czy wychowywaniem razem dzieci. Ciągle myślę o nim, że coś mu będzie, a teraz ta operacja... Boję się bardzo, że coś się nie uda, że nie obudzi się po narkozie. Nie widzę świata poza nim, ...
Czytaj więcej