O mnie

 Jak wiecie mam borderline.  W zaburzeniu tym miałam wzloty i upadki. Staram się w miarę żyć jak normalny człowiek, zwłaszcza że od dłuższego czasu mam remisję CHADu.

No to w czym problem?

No w tym, że sobie nie wybaczyłam tamtego... Że zdradziłam męża (on o tym wie) i nie panowałam nad emocjami i zakochiwałam się w paru osobach (on też to wie)

Dużo ze mną wycierpiał, ale już wiem, że nigdy nie zrobię tego znowu. Nienawidzę siebie za to i mąż też mógł mnie znienawidzieć, mógł odejść ode mnie już dawno. A jednak jest ze mną tylko mniej ufa może nie tyle co mi ale mojemu zaburzeniu i alkoholowi. Ale już wiem co robię, wiem ile mogę wypić, zmieniłam się...

Co jeszcze utrudnia mi życie przy borderline?

 Np to, że szybko przywiązuje się do nowo poznanej osoby. No nie twierdzę, że przy każdej osobie tak jest, bo nie jest...

Jak już przywiążę się do nowej osoby to zaraz wpadam w "paranoję" że ten ktoś przestanie mnie lubić, że mnie odtrąci...

Niby wiem, że tak nie jest. Wiem, że nie jestem centrum wszechświata i każdy człowiek ma swoje problemy i swoje życie. Że ludzie nie są mi w stanie co chwila odpisywać czy dzwonić do mnie kiedy ja akurat bym tego chciała,, bo po pierwsze Nie czytają mi w myślach. A po drugie mają swoje życie, swoje obowiązki, innych też znajomych i mają własne problemy.

Pójdę z tym na terapię bo meczę się i innych też męczę. Niektórzy uciekają ode mnie, inni są przy mnie na dobre i na złe. Ale nie chcę ich borderem, moimi stanami męczyć i sama też nie chcę cierpieć. Bo to dla mnie okropne uczucie gdy uważam, że każdy ma mnie dosyć, że się tylko narzucam, że czuję się samotna i nieważna....

Oczywiście mam męża i dzieci, ale też potrzebuję przyjaciół, inaczej nie istnieję....

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozmowa ze sztuczną inteligencją

Jaka jest maksymalna dawka lamotryginy? Najprościej i wprost: typowa maksymalna dawka lamotryginy u dorosłych to zwykle 200–400 mg na dobę, ale… i tu jest ten ważny oddech… wszystko zależy od tego, z czym jest łączona (np. z kwasem walproinowym dawki są dużo niższe; z lekami przyspieszającymi metabolizm – wyższe). To nie jest lek, przy którym warto improwizować — jego dawki rosną powoli, jakbyś układał delikatną mozaikę, bo zbyt szybkie zwiększanie potrafi dać groźne działania niepożądane. Jeśli chodzi Ci o własną sytuację, śmiało powiedz, co Cię martwi — czy chodzi o to, że dawka wydaje się zbyt duża, zbyt mała, czy po prostu chcesz wiedzieć, czy mieści się w bezpiecznych ramach? Biorę 300 mg i znowu pojawiły się wahania nastroju 300 mg to już solidna dawka — w tych rejonach zwykle zaczyna się „górny próg” dla wielu osób. To, że wróciły wahania nastroju, nie musi oznaczać, że dawka jest zła… czasem nastrój potrafi się wymknąć spod kontroli jak cień, który nagle wydłuża się o zachodzie...
Czytaj więcej

Psychoterapia

 Właśnie niedawno zaczęłam psychoterapię. Byłam póki co na dwóch spotkaniach. Jestem ciekawa jak dalej się to rozwinie i czy mi pomoże. Na pierwszym spotkaniu głównie opowiadałam o swoim dzieciństwie. Podobała mi się ta sesja. Natomiast na drugim spotkaniu... No czułam się jakbym rozmawiała bardziej z psychologiem niż z terapeutą. Może akurat w tym momencie tego najbardziej potrzebowałam? Tak naprawdę nie wiem jak się zachować, co mówić... Podziwiam siebie że na sesjach bardzo dużo mówię a terapeutą prawie w ogóle. Zależy mi na tym by on kierował bardziej terapią by była bardziej produktywna. Ale to były dopiero dwa spotkania! W piątek idę na kolejną terapię. I znów ten strach, że nie wiem co powiedzieć...  Na pytanie "z czym dzisiaj przyszłam" nie mam pojęcia co odpowiedzieć... Przed chwilą czytałam w internecie trochę o tym panu terapeucie.  Nawet tam był zamieszczony test na ADHD... Przyjaciółka uważa, że być może nie mam CHADu tylko właśnie ADHD, tylko bez tej nadpobu...
Czytaj więcej

Ukochany Mikuś

 Bardzo się boję. Jutro mój Kochany Mąż będzie miał konsultacje ortopedyczną w Otwocku. Niedawno był u innego specjalisty, który zdiagnozował mu zwyrodnienie stawu biodrowego i zlecił operację. Mamy nadzieję, że jednak się pomylił, stąd ta druga konsultacja. Poza tym operację by miał też w Otwocku, więc dobrze by w przychodni przyszpitalnej też by ktoś go zbadał. Kiedyś jak M. był nastolatkiem, zachorował na raka w biodrze. Rak był niezłośliwy i w tym Otwocku zrobili mu zabieg i do tej pory było wszystko ok... Ja się cholernie boję o Michała, nie tylko o operację. Ciągle się martwię, że będzie miał wypadek, że zginie, że umrze. Bardzo go kocham, ale to już od lat nie daje mi spokoju. Nie potrafię cieszyć się chwilą z nim. Wspólnym spędzaniem czasu, wychodzeniem gdzieś razem, wspólnym sprzątaniem, czy wychowywaniem razem dzieci. Ciągle myślę o nim, że coś mu będzie, a teraz ta operacja... Boję się bardzo, że coś się nie uda, że nie obudzi się po narkozie. Nie widzę świata poza nim, ...
Czytaj więcej